เพิ่งจะรู้ว่าตัวเองชอบเด็ก
เด็กแบบเบ่บี๊ไม่ผ่าน ฮ่าๆๆ
ต้องโตกว่า1 ขวบ
........
เมื่อก่อนเห็นเด็กทีไรใจมันจะเริ่มอยู่ไม่สุข
ได้ยินเสียงร้องแล้วอยากจะทุบหัวตัวเองให้หูหนวกไปซะ
เดี๋ยวนี้เจอเด็กไม่ได้อยากเล่นด้วยตลอดวัน ไม่ปล่อยไปไหน
แต่จับอุ้มไม่เป็นนะ ต้องนั่งกอดไว้
กำลังคิดว่า..ที่เมื่อก่อนไม่ชอบเด็ก
เป็นเพราะตัวเองอยากจะบอกตัวเองแบบนั้น
บอกกับตัวเองว่า
"ไม่หล่ะ จะไม่มีลูก ไม่ชอบเด็ก"
จริงๆแล้วเป็นเพราะไม่มั่นใจในตัวเอง
ว่าจะทำให้อีกชีวิตหนึ่ง....ได้มีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ
ไม่อยากให้สิ่งมีชีวิตที่จะเกิดมาต่อจากนี้
ต้องมารู้จักความเศร้า ความผิดหวัง ความเสียใจ
กลัวว่าตัวเองจะเป็นคนที่ทำให้เขาผิดหวัง...
กลัวว่าตัวเองจะทำให้ผ้าสีขาวที่เขาว่ากัน...แปดเปื้อนด้วยมือตัวเอง
คิดอีกที...การเป็นแม่คนนี่มันช่างยิ่งใหญ่จริงๆ
นี่ขนาดตัวเองไม่ได้เป็น...ยังมีความกลัว ความไม่มั่นใจ ฝังในใจขนาดนี้
แล้วคนที่เป็นแม่...เขาจะคิดอะไรอยู่นะ ?
ก็แค่สงสัยหน่ะ
ที่รักจ๋า...มีลูกกันมั๊ยคะ?
